2015 Happy Thoughts!!!

Ένα 2015 γεμάτο ευτυχία!!!

Ο καινούριος χρόνος μετράει ήδη λίγες μέρες, 

και για τους περισσότερους ...

ήρθε ο καιρός για μια νεα αρχή

πιστεύοντας στη μαγεία του ξεκινήματος!!!

Αν και ο παλιός χρόνος

προσωπικά μου άφησε πολλές καλές αναμνήσεις

και είμαι ευγνώμον για αυτό.......

αυτό το χρόνο κάτι μου λέει 

ότι θα ζήσω πολλές δυνατές στιγμές..

γιατί φέτος είμαι πιο συνειδητοποιημένη

με τους στόχους - προκλήσεις 

που η ίδια έχω θέσει στον εαυτό μου

και ξέρω ότι πέρα απο θέληση

χρειάζεται σκληρή δουλειά για κάποιους απο αυτούς

αλλά να... όπως προείπα

η δύναμη του νέου ξεκινήματος είναι μεγάλη

...και αν οδηγός μας είναι η αγάπη,

δε μπορεί παρά να είναι μια καταπληκτική χρονιά

για όλους μας!!

Καλή αρχή λοιπόν!

Σμουτς

Stavi

Μήπως είσαι και εσύ, όπως εγώ?

Δεν ξέρω αν είσαι και εσύ, όπως εγώ, 

άνθρωπος με εκατό σχέδια και χίλιες σκέψεις

που κάποια στιγμή πρέπει να οριοθετήσεις το χρόνο σου

για να ξεκινήσεις επίτελους απο κάπου...

Δεν ξέρω αν είσαι και εσύ, όπως εγώ

άνθρωπος που άλλο ξεκινάς να κάνεις

και άλλο τελειώνεις,

για αλλού οδεύεις 

και αλλού τελικά κατευθύνεσαι..

Δεν ξέρω αν είσαι και εσύ, όπως εγώ

άνθρωπος που όλο θες να μαθαίνεις

καινούριες μεθόδους ή τεχνικές

για να φτιάξεις κάποια στιγμή δικά σου  bits & pieces...

Μα μήπως πρέπει τελικά, να βάλουμε μπρος κάποια στιγμή?

Και αν όχι τώρα, πότε?

Καρτολίνα - Μεικτή Τεχνική με αναγλυφα στοιχεία επάνω σε τέμπερες

Μα μήπως πρέπει τελικά να πιστέψουμε δυνατά,

μα πολύυυ δυνατά όμως σε κάτι 

που θέλουμε να γίνει?

Ξέρετε τώρα, συμπαντικές συνωμοσίες και 

όλα αυτά τα όμορφα ώστε να γίνουν πραγματικότητα?

Και που ξέρεις, όλο και κάτι μπορεί να κάνουν 

αυτά τα αστεράκια...ή ο καλός θεούλης...

Μα μήπως δε μπορώ και εγώ μονάχη τελικά?

Κάντο πραγματικότητα!!

Ξύλο Θαλάσσης - Μεικτή Τεχνική με στοιχεία decoupage & κολαζ

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν, 

λίιιγο πιο δυναμικά αυτή τη βδομάδα, 

εντάξει?

Σμουτς

                 Stavi

Τα δωράκια της Χαρούλας

Είναι απο αυτές τις φορές που συνειδητοποιείς πόσο γρήγορα περνάει ο καιρός... 

Εκεί που σερφάρεις (σιγά μη πέσεις απο τη σανίδα κοπελιάααα) στο Facebook, 

τσουπ μια φωτογραφία απο το παρελθόν ή ένα friend request απο ένα παλιόφιλο.. 

και αναπολείς... και χαίρεσαι... και συνειδητοποιείς ότι δε ζεις 

και στο New York βρε παιδί μου, για να μη βρεθείς με τον άλλο 

και κανονίζεις reunion..

Μικρό ή μεγάλο δεν έχει σημασία.... 

Το να βρεθείς και να ζωντανέψεις παλιές θύμησες... 

Να γελάσεις με την αθωότητα και την αφέλεια των παιδικών χρόνων... 

Μια ρουφιξιά απο παλιά αέρα για να στροβιλίσει λίγο τη καθημερινότητα μας.... 

Αυτό είναι που μετράει...

Κάπως έτσι κανονίστηκε ο καφές στο σπίτι της Χαρούλας, 

κάπου πριν το Πάσχα (τώρα πρόσφατα ...) Και κάτι θα της κράταγα... 

και κάτι που με είχε πιάσει το δημιουργικό μου ξεκίνησα να της φτιάχνω ένα κάτιτις, ... 

και στα 3 ζουζούνια της....

Μα, όταν δεν έχεις ξαναεπισκεφθεί το σπίτι κάποιου μπορείς να "ρισκάρεις" 

για το γούστο του? Χμμμμμμμ...... Ναιιιιιι!!! Για μένα μιλάμε!!!

 Άλλωστε αυτό, είναι κάτι που μπορεί να διεγείρει τη φαντασία κάποιου 

για να δημιουργήσει... και εγώ κατέληξα σε αυτό το επιτοίχιο..

Οι τόνοι του, κλασσικά χάνουν μα και έτσι όπως φαίνεται εγώ το αγαπώ... 

Πρώτη προσπάθεια σε επιτοίχιο, και ναι, είμαι πολύ ικανοποιημένη... 

Εκεί που το χασα λίγο, νομίζω ότι ήταν στο γούστο της Χαρούλας... 

Γιατί δε λέω, ευγενέστατη, αλλά σα να μου φαίνεται ότι δε την ενθουσίασε.... 

Να θυμηθώ, να μη ξεχάσω στην επόμενη συνάντηση να κρατάω 

μια κούτα νααααα με γλυκά για να επανορθώσω... 

(καλά μαζί θα τα τσακίσουμε, ανιστορώντας πάλι...

 ή καλύτερα ακούγοντας της Ειρήνη!!!)

Με τα παιδιά, τα πήγα καλύτερα, παιδικά καδράκια λοιπόν...

Της Ροδάνθης (μα δεν είναι υπέροχα μυρωδάτο το όνομα της μικρής?) 

έφτιαξα το παρακάτω... 

μια κοπέλα που κρατάει σε γιρλάντα το όνομα της..

... του μικρού Δημήτρη, 

καδράκι με στοιχεία πηλου και papier mache

και στη μικρή Λενιώ, 

καδράκι τεχνικής mixed media

Αυτά λοιπόν και τα Πασχαλινά εκπληξοκονσερβάκια

 που θα σου δείξω σε επόμενη ανάρτηση, 

ήταν τα δωράκια μου στη παλιά μου συμμαθήτρια..

 Μια αγκαλιά δημιουργίας για εκείνη και τα αγγελούδια της!!!

Σμουτς

                  Stavi

Βits & pieces by Stavi... ένα χρόνο μετά!

   Blogογενέθλια σήμερα που λες... Πέρασε κιόλας ένας χρόνος. 

   Θυμάμαι πόσο είχα ενθουσιαστεί με το blogoβασίλειο και τις υπέροχες γειτονιές του.. 
Αυτή των κατασκευών, εκείνη των σκέψεων, αμ η άλλη της μαγειρικής? 
Η κάθε μια πιο ιδιαίτερη κ φιλόξενη απο την άλλη, κ ήθελα τόσο 
να βρω την κατάλληλη γωνίτσα για να φτιάξω το δικό μου blogoσπιτο..

   Και την βρήκα, πέρυσι τέτοια μέρα.  Μόνο που ήταν πάνω σε σταυροδρόμι, γιατί όπως ξέρεις καταπιάνομαι με πολλά και όχι μόνο με ένα αντικείμενο, άρα έπρεπε απο τα παράθυρα μου να βλέπω διαφορετικές παραστάσεις κ όχι την ίδια. 

Αρχικά μετρημένα σπιτάκια, στην πορεία η γειτονιά μεγάλωσε. Αρχικά, αναρτήσεις χωρις ανταπόκριση, στην πορεία μηνυματάκια αγάπης κ θετικής ενέργειας που μου έφτιαχναν απίστευτα τη διάθεση, και όλο αυτό απο άτομα που ως επι το πλείστον δεν γνωρίζω, δεν ξέρω πως μοιάζουν, τι ήχο έχει η λαλιά τους, και όμως τους παραχώρησα απλόχερα το δικαίωμα να περάσουν μέσα, και να βεγγερίσουμε, άλλοι ήρθαν με δική τους πρωτοβουλία και άλλοι ανταπέδιδαν την δική μου επίσκεψη, και κάπως έτσι άρχισαν όλα... 

Και κάπως έτσι συνεχίζονται... Και μου αρέσει πολύ, κ ενώ σκεφτόμουν διάφορα για τούτη τη μέρα, θα κλείσω έτσι απλά, προς τιμήν της πρώτης μου ανάρτησης, που μέσα στην απλότητα της περιέκλειε μια αγωνία και μια ελπίδα, κάτι απρόσμενο και κάτι αναμενόμενο, κάτι δημιουργικό, κάτι.. απλώς κάτι...

Σας ευχαριστώ όλους μα όλους, 

για αυτή μας τη συνύπαρξη

ετούτο το χρόνο!

Μια αγκαλιά κ ένα φιλί ξεχωριστά στον καθένα σας!!!

Σμουτς
                     Stavi

Λίγο πριν βγω στον κήπο!!!!

Μπήκε λοιπόν η άνοιξη για τα καλά πια!!! Αν και έχουμε σποραδικές βροχές, η θερμοκρασία έχει ανέβει, ο ήλιος έχει αρχίσει να καίει λιγουλάκι, και η φύση στολίστηκε με το πολύχρωμο λουλουδάτο φόρεμα της.. Αν και είμαι λάτρης του χειμώνα, δεν μπορώ να πω ότι δεν αγαπώ την άνοιξη. Η γη πρασινίζει, τα δέντρα και τα λουλούδια ανθίζουν, πουλάκια να κελαηδούν χαρούμενα που επιτέλους μπορούν πια να κόβουν βόλτες λόγω καιρού, και γω στον κήπο με μια φραπεδιά ναααα, ένα πακέτο τσιγάρο (να δω πότε θα το κόψω επιτέλους…) ,τα εργαλειάκια μου και ο Τούλης (από το γατούλης) παρέα προσπαθώντας μια να περιποιηθούμε τα φυτά και μια να χαζεύουμε τους υπέροχους βολβούς που έχουν ανθίσει και είναι ότι καλύτερο μπορεί να σε ταξιδέψει με την μυρωδιά και την ομορφιά τους….

Χάνομαι σε αυτόν τον φυτικό μικρόκοσμο που δημιουργώ σταδιακά… Χάνομαι από φίλους, συγγενείς, δικούς γενικά. Με αδειάζει ενώ παράλληλα με γεμίζει τόσο που είναι δύσκολο να περιγράψω γιατί είναι μεγαλύτερη η ανάγκη μου να ασχολούμαι με αυτόν από το να βρω χρόνο για ένα καφέ. Κάποιες φορές αισθάνομαι τύψεις γιατί όντως χρόνος υπάρχει για να ξεκλέψω και να βρεθώ με αγαπημένα πρόσωπα, όμως ειδικά τώρα όλες αυτές οι προετοιμασίες και οι δουλειές που πρέπει να γίνουν, είναι πολλές. Το ωραίο είναι ότι  αντί να με κουράζουν, γίνεται το απίστευτο.. Με γεμίζουν ενέργεια και ανυπομονώ να έρθει η επομένη μέρα για να συνεχίσω…

Όμορφε κήπε σου ρχομαι!!!!

Μια υπέροχη, πολύχρωμη και μυρωδάτη μέρα σε όλους!!!!

Σμουτς

          Stavi

Μύρισαν Χριστούγεννα

Επιτέλους!!!! Η θερμοκρασία έπεσε αισθητά - έως ανησυχητικά,
μιας και απο τη μια μέρα όπου κυκλοφορούσαμε με λεπτά μπλουζάκια, 
βρεθήκαμε την επομένη "κουκουλωμένοι" 
με τα χουχουλιάρικα μάλλινα ρουχαλάκια μας, 
που είχαν απελπιστεί να παραμένουν στάσιμα στην ντουλάπα... 
Κι αυτό, γιατι πέρα απο το πολύ κρύο, μας έκανε το χατήρι ο Θεούλης 
και μας έφτιαξε "ατμόσφαιρα", στέλνοντας πολλές νιφάδες χιονιού, 
ώστε να στρωθεί ένα πανέμορφο άσπρο χαλί στην περιοχή 
και μάλιστα κατά τόπους παχύ - παχύ 
(γιατί το πέλος είναι που κάνει τη διαφορά!!!!).

 Άρχισε ο ουρανός να μουτζουρώνεται απο την κάπνα των τζακιών, 
και να μυρίζει η υγρή ατμόσφαιρα το καμένο ξύλο... 
Κάποια πράγματα τελικά, είναι όπως λέει και 
η διαφήμιση γνωστής πιστωτικής κάρτας, Αξίας Ανεκτίμητης!!!!!


Επειδή λοιπόν όλο αυτό το κλίμα, 
μου έβγαλε ένα ρομαντισμό και μια νοσταλγία, 
και μιας και τα Χριστούγεννα πλησιάζουν, μπήκα στην καθιερωμένη ετήσια αναζήτηση της καλύτερης συνταγής για μελομακάρονα και κουραμπιέδες. 
Εδω και μια δεκαετία που φτιάχνω τα γιορτινά γλυκάκια έχω δοκιμάσει αρκετές συνταγές και παραλλαγές για να πετύχω το αποτέλεσμα που ψάχνω. 
Άλλα βγήκαν καλά, άλλα πιο μέτρια... 
Χθες λοιπόν, έφτιαξα μια καινούρια συνταγή, που τελικά θα είναι και αυτή 
που θα μπει στο συνταγολόγιο του "My Kitchen Stories" . 
Επειδή είναι πολύ όμορφο να μοιράζεται κανείς γνώσεις και εμπειρίες,
σας παραθέτω την καταπληκτική αυτή συνταγή κουραμπιέδων,

**ΡΟΥΛΟΚΟΥΡΑΜΠΙΕΔΕΣ**

ΥΛΙΚΑ

• 500 γρ. Φρέσκο Βούτυρο σε θερμοκρασία δωματίου
• 300 γρ. Φυτίνη
• 1 κούπα καρύδια ή αμύγδαλα περασμένα απο το multi (όχι χοντροκομμένα αλλά όχι και τρίμα)
• 4 βανίλιες
• 1 1/2 κούπα άχνη κοσκινισμένη (αν τα θελετε πιο γλυκά, βάλτε 2)
• 1 σφηνάκι γεμάτο ούζο
• 1 κουταλάκι γεμάτο μπέικιν
• 1 1/2 με 2 κιλά μαλακό αλεύρι
  ΟΔΗΓΙΕΣ
  1. Ανακατεύουμε στο μίξερ το βούτυρο μέχρι να ασπρίσει
  2. Προσθέτουμε σιγά σιγά τη φυτίνη
  3. Προσθέτουμε τις βανίλιες, το μπέικιν το ούζο, τη ζάχαρη,
  4. Βάζουμε σε ενα μπωλ το μείγμα και προσθέτουμε το αλεύρι (όσο πάρει να γίνει ζύμη μαλακή κι αφράτη) και τέλος, ανακατεύουμε στη ζύμη τα καρύδια ή τα αμύγδαλα.
  5. Στρώνουμε αντικολλητικό χαρτί σε λαμαρίνα.
  6. Πλάθουμε κουραμπιέδες και τους αρδιάζουμε σε λίγη απόσταση.
  7. Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο 180 βαθμών, στο 2ο ράφι, το πολύ 20 λεπτά.
  8. Παπαλίστε τους με άφθονη κοσκινισμένη άχνη ζάχαρη και βάλτε τους σε μια όμορφη χριστουγεννιάτικη πιατέλα ή τοποθετήστε τους, τον ένα πάνω στον άλλο σαν πυργάκι σε μια ωραία πιατέλα με ποδαράκι

Καλή επιτυχία σε όλους όσους μπουν στην διαδικασία να φτιάξουν σπιτικά γλυκάκια, και ειδικά σε σας που θα δοκιμάσετε τους Ρουλοκουραμπιέδες μου!!!
Θα χαρώ να διαβάσω τις εντυπώσεις σας!!

Σμουτς

                    Stavi

Καλή αρχή!!!!!

Αισθάνομαι περιέργα.. 

Καιρό τώρα ήθελα να προχωρήσω 

στη δημιουργία του δικού μου blog, 

αλλά όλο το ανέβαλα...

Δεν ξέρω γιατι ξεκινάω τώρα.. 

κατα πόσο θα είμαι συνεπής.. 

το μόνο σίγουρο είναι 

οτι ξεκινάω με όρεξη και καλή διάθεση.

 Ελπίζω να υπάρξουν άτομα 

με παρεμφερή ενδιαφέροντα 

έτσι ώστε να δημιουργήσουμε 
μια μοναδική bloggoπαρέα, 

που σκοπό θα έχει 
την ανταλλαγή ιδεών αλλά και απόψεων,  

που θα έχει όρεξη για να γελάσει 

αλλά και να προβληματιστεί...

Όπως και να χει θα το βρούμε... 

και αν όχι εξαρχής, στην πορεία... 

Αυτά για τώρα!!! Ώρα να ψαχτώ γιατι 

πρέπει κάπως να το στήσω όλο αυτο

με διάφορα bits που έχω σκεφτεί 

και άλλα pieces που κατά καιρούς έχω αγαπήσει!!

Καλή αρχή λοιπόν!!

...καιιιιιιι ξεκινάμε!!!!

Σμουτς

                  Stavi